فصل اول : حائر و حرمت و قداست آن در دين مبين اسلام بحث و بررسى موضوع حائر ، در حقيقت گفت‌وگو از مقدّس‌ترين بقعه و بارگاه ، در دين مبين اسلام است . همان‌جايى كه در شرافت و منزلت ، با كعبهء معظّمه برابرى مىكند و با نور هدايت و آزادگى ، بر جاى جاى كشورهاى اسلامى از شرق تا غرب ، فضيلت و برترى يافته است . البتّه اگر حائر با كعبه ، پهلو زده و در شرافت ، بر آن پيشى گرفته است ، از اين روست كه حائر ، بارگاهى صد در صد اسلامى و از پيرايه‌هاى جاهليّت ، مبرّاست و پرستش بت‌ها و حضور بت‌پرستان را در خود به ياد ندارد . علاوه بر اين ، با خونى كه از خون پيامبر خداست ، درآميخته و ذرّه ذرّهء آن با گوشتى عجين گشته كه از گوشت آن حضرت است ؛ چنان‌كه حديث وارده از طريق شيعه و سنّى ، بر اين مطلب صراحت دارد . بدون شك آنچه در بحث و بررسى تاريخى اين كتاب ، راجع به حائر مقدّس و كربلا به دست خواهد آمد ، در حقيقت چيزى جز نتيجهء رويارويى ميان دو گروه ( حق‌جو و مادّىگرا ) در دوران جاهليّت نيست كه متأسفانه زبانه‌هاى آن تا ظهور اسلام ، امتداد يافته و در قالب فضيلت و رذيلت ، نمايان گشته و كربلا و حائر را